Για πρώτη φορά, το nylou.com σας δείχνει ό,τι ΟΛΟΙ οι άλλοι σας περιγράφουν. Δείτε 30.000 φωτογραφίες από 2.500 ξενοδοχεία, 300 παραλίες, 125 μουσεία και αξιοθέατα και 150 εστιατόρια της Ελλάδας.
Το μπητς βόλεϋ έχει προσελκύσει πολύ ενδιαφέρον στους Αγώνες αυτούς και μερικοί από τους λόγους είναι εμφανείς.
Τα Kαλά...
Ο Μάικλ Φελπς κέρδισε το 5ο χρυσό μετάλλιο σε αυτούς του Αγώνες και το 7ο μετάλλιο του συνολικά και έγινε ο πολυνίκης αθλητής του Αθήνα 2004.
Τα Kακά...
Ένα νέο πιθανό σκάνδαλο ντόπινγκ ξέσπασε ανάμεσα στην Ελληνική Ολυμπιακή ομάδα, όταν ανιχνεύθηκε υπερβολική τεστοστερόνη στο αίμα του χάλκινου Ολυμπιονίκη αρσιβαρίστα Λεωνίδα Σαμπάνη. Η υπόθεση αυτή όμως δεν είναι ξεκάθαρη και θα αποφασισθεί στις επόμενες ημέρες.
Το Ολυμπιακό Ημερολόγιο του nyloo
Χρειαζόμαστε πραγματικά ήρωες;
Έξω από το Σπίτι της Άρσης Βαρών, χθές, μια Ελληνίδα θεατής των Αγώνων, δήλωσε:
"Εάν ο Πύρρος Δήμας αποσυρθεί από τους Αγώνες με τραυματισμό, αυτό θα κατέστρεφε τελείως τους Αγώνες και θα προκαλούσε πολύ πικρία. Γιατί στο τέλος, φαίνεται ότι οι ήρωες δεν είναι στ’ αλήθεια οι ήρωες."
Φυσικά δεν είναι. Τι το ηρωικό εμπεριέχει το να τρέχει κάποιος 200 μέτρα γρηγορότερα από όλους τους άλλους, είτε είναι γεμάτος αναβολικά ή όχι; Τι το ηρωικό έχει το να σηκώνεις 175 κιλά σίδερα πάνω από το κεφάλι σου, είτε έχεις ενισχύσει το επίπεδο της τεστοστερόνης στο αίμα σου με χάπια ή όχι;
Και ακόμη, αισθάνεσαι πραγματικά ανώτερος από τους Ελβετούς, τους Νορβηγούς ή τους Σουηδούς επειδή η χώρα σου κέρδισε 4 χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς και οι δικές τους από 1 ή 2, όταν το κατά κεφαλή εισόδημα τους είναι τετραπλάσιο από το δικό σου και ζούνε στην άνεση και την πολυτέλεια όταν η χώρα σου παλεύει να ισσοσκελίσει τον προϋπολογισμό της;
Τέλος, πιστεύει κανείς πραγματικά ότι οι Αγώνες και η φήμη της Ελλάδος θα καταστραφούν πραγματικά γιατί πιάστηκαν 3-4 αθλητές ντοπαρισμένοι, όταν έχουν χτισθεί οι καλύτερες αθλητικές εγκαταστάσεις του κόσμου και οι Αγώνες αυτοί είναι τόσο άψογοι μέχρι στιγμής που τα ξένα μέσα ενημέρωσης δεν έχουν τίποτε να πουν από την Αθήνα;
Κάντε μας την χάρη!
Υπάρχουν δύο ειδών θεατές και τηλεθεατές αυτών και όλων των Αγώνων:
Κατ’ αρχήν, αυτοί που γνωρίζουν από αθλητισμό από χρόνια, ξέρουν τι γίνεται και απλώς αισθάνονται λύπη για όσα συμβαίνουν, αλλά είναι ψύχραιμοι και βλέπουν τα πράγματα στην σωστή προοπτική τους.
Μετά, υπάρχουν αυτοί που δεν ενδιαφέρονται στην πραγματικότητα για τον αθλητισμό αλλά τους νοιάζει περισσότερο να κουνάνε την σημαία της χώρας τους και να αισθάνονται "εθνική υπερηφάνεια", ό,τι κι αν είναι αυτό. Αυτοί αντιμετωπίζουν τον αθλητισμό με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζουν τα ριάλιτυ σώου της τηλεόρασης, δηλαδή σαν ψυχολογικό υποβοήθημα και αισθάνονται "οργή" και "πίκρα" όταν ανακαλύπτουν ότι η "υπερηφάνεια" που αισθάνθηκαν στο παρελθόν ίσως να είχε προκληθεί από μιά δυό ενέσεις εφεδρίνης.
Σε αυτούς λέμε: ο αθλητισμός είναι θέαμα, όπως μια συναυλία μουσικής ή μια παράσταση όπερας. Αισθάνεσαι πράγματα όταν συμβαίνουν και τα παρακολουθείς, κάνουν μερικές στιγμές της ζωής σου πιό έντονες και πιό όμορφες, αλλά, όταν σηκώνεσαι από την θέση σου να φύγεις, έχει τελειώσει. Ούτε η ζωή σου αλλά ούτε και τίποτε άλλο δεν εξαρτάται από αυτό.
Α, και κάτι άλλο: μην παίρνετε σημαίες στα στάδια. Στους Ολυμπιακούς είμαστε όχι σε ένοπλη σύρραξη. Πηγαίνετε για να απολαύσετε τον ανταγωνισμό και να παρακολουθήσετε τους καλύτερους αθλητές του κόσμου. Όχι για αυτό το άλλο πράγμα που κάνετε...
