Για πρώτη φορά, το nylou.com σας δείχνει ό,τι ΟΛΟΙ οι άλλοι σας περιγράφουν. Δείτε 3.700 φωτογραφίες από 180 ξενοδοχεία, 15 παραλίες, 80 μουσεία και αξιοθέατα και 50 εστιατόρια της Αθήνας.
Aθήνα. Το όνομα παραπέμπει στους θεούς και τις θεές, την κλασσική αρχιτεκτονική, τη δημοκρατία, τα μαθηματικά και την φιλοσοφία. Με λίγα λόγια, τις βάσεις του δυτικού πολιτισμού.
Η Αττική γη πιστεύεται ότι κατοικούνταν από το 3500 π.Χ. Γύρω στο 3000 π.Χ. ορδές άγνωστων εισβολέων έφτασαν στην περιοχή της σημερινής Ελλάδας, εγκαταστάθηκαν εδώ και κυριάρχησαν. Αυτοί οι εισβολείς, πιθανώς κύματα μεταναστών από την Μικρά Ασία και τη Μέση Ανατολή, έφεραν τα τελευταία τεχνολογικά μέσα της εποχής εκείνης, όπως την επεξεργασία του χαλκού και το φορητό άροτρο.
Αυτές οι καινοτομίες επέτρεψαν στους εποίκους να εδραιώσουν την κυριαρχία τους, εξελίσσοντας την γεωργία και έχοντας έτσι την δυνατότητα να εκμεταλλεύονται τη γη. Η ευημερία που δημιουργήθηκε από τις εξελίξεις αυτές, ανέβασαν το βιοτικό επίπεδο και σαν αποτέλεσμα δημιουργήθηκε μιά νέα κοινωνικοοικονομική τάξη που περιελάμβανε πολλούς τεχνίτες.
Πολύ αργότερα, λίγο πριν από το 2000 π.Χ., η ενδοχώρα της Ελλάδας υπέστει το δεύτερο κύμα εισβολής. Οι νέοι εισβολείς ήταν μία Ινδοευρωπαική φυλή, που μιλούσε αυτό που γνωρίζουμε σήμερα σαν ελληνική γλώσσα, είχε αναπτύξει την τεχνική ημερώματος των αλόγων και πολεμούσε πάνω σε άρματα που τα έσερναν άλογα, ενώ έφεραν στη χώρα νέους θεούς και νέα κοινωνική ιεραρχία που έδωσε έμφαση στους πολέμους και δόξασε τους πολεμιστές.
Αυτή η εισβολή προκάλεσε τους ντόπιους, γνωστούς ως Πελασγούς, να μεταναστεύσουν στην Κύπρο και την Αρκαδία. Οι εισβολείς υποστήριζαν ότι είναι τα παιδιά του Κέκρωπα, ενός πλάσματος μισού ανθρώπου και μισού φιδιού.
Ο Κέκρωπας, σύμφωνα με τον θρύλο, βρισκόταν πάνω σε ένα λόφο που αργότερα ονομάστηκε Ακρόπολη, και μεταβίβασε στους πιστούς του τόσο τις κοινωνικές δομές όσο και τα εργαλεία για να εξελιχθούν σε μία πλήρη και αυτάρκη κοινωνία, ενώ το ιερό του σύμβολο ήταν η σοφή κουκουβάγια. Πιστεύεται επίσης ότι ο Κέκρωπας παρουσίασε στους ανθρώπους το ελαιόδεντρο. Μετά τον Κέκρωπα βασίλευσε στην Αθήνα ο βασιλιάς Ερεχθέας, που η μητέρα του ήταν η ίδια η γη.
Ο άνθρωπος που μπορούσε να μετατρέψει το κάτω μέρος του σώματός του σε φίδι, ο Ερεχθέας, αναγνωρίσθηκε ως ο επίσημος ιδρυτής της Αθήνας και αυτός που εισήγαγε την θεά Αθηνά σαν προστάτιδα της πόλης. Κάποιες εκδοχές του μύθου λένε ότι η Αθηνά ήταν η θετή μητέρα του Ερεχθέα.
Η σχέση μεταξύ Ερεχθέα και Αθηνάς και του φιδιού με τη κουκουβάγια έγιναν σημαντικά σύμβολα για την πόλη της Αθήνας και την θεά Αθηνά.
Η ενοποίηση των χωριών της Αττικής στην ενότητα που επρόκειτο να εξελιχθεί αργότερα στη πόλη-κράτος της Αθήνας, οφείλεται στον Θησέα, έναν από τους ηγέτες της Αθήνας στη Μυκηναϊκή περίοδο, που είναι γνωστός από το ταξίδι του στη Κρήτη και τον θάνατο του Μινώταυρου.
Κάποια στιγμή μεταξύ του 1500 και του 1200 π.Χ. οι Μυκήνες έχτισαν τα τείχη τους για να προστατευτούν από τους εισβολείς, και κυρίως από τους Δωριείς γύρω στο 1200 π.Χ. Ήταν σχεδόν εκείνη την εποχή, δηλαδή το 1180 π.Χ., που υποτάχθηκε η Τροία.
Τον 8ο αιώνα π.Χ. η Αθήνα διοικούνταν από ένα μικρό συμβούλιο που αποτελούνταν κατ' αρχήν από ένα βασιλιά, ο οποίος ήταν επίσης ο θρησκευτικός ηγέτης της πόλης, από έναν πολέμαρχο και έναν άρχοντα. Όταν αυτή η μορφή διακυβέρνησης εξελίχθηκε, το συμβούλιο άρχισε να εκλέγεται από την άρχουσα τάξη. Ως τον 6ο αιώνα π.Χ. οι ετήσιες εκλογές του συμβουλίου πραγματοποιούνταν από τη συνέλευση των μελών της αριστοκρατίας και τον Άρειο Πάγο, η λειτουργία του οποίου θυμίζει τη σημερινή Βουλή των Λόρδων της Βρετανίας.
Σ' αυτή την περίοδο, η τριβή μεταξύ της άρχουσας αριστοκρατικής τάξης με την αστική τάξη των εμπόρων αυξήθηκε σε τέτοιο σημείο που ζητήθηκε από τον Σόλωνα, έναν αριστοκράτη που είχε ψηφιστεί σαν άρχοντας το 594 π.Χ., να επαναφέρει την τάξη και την εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση, αναμορφώνοντας το πολιτικό σύστημα της Αθήνας. Ο Σόλωνας έγραψε νέους νόμους και καθιέρωσε ένα νέο κυβερνητικό σώμα, γνωστό ως το Συμβούλιο των Τετρακοσίων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μία διαφορετική βάση στο πολίτευμα. Επίσης, ο Σόλων κατήργησε την προσωποκράτηση για προσωπικά χρέη και όλα τα ήδη υπάρχοντα χρέη καταργήθηκαν. Ενεθάρρυνε το εμπόριο, την εκπαίδευση και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες.
Πάνω από 7.500 διατάγματα του Σόλωνα τοιχοκολλήθηκαν στην Αγορά των Αθηνών, κάτω από την Ακρόπολη, προκειμένου να μελετηθούν και να ψηφιστούν από τον Δήμο. Τα διατάγματα του Σόλωνα αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της Αθηναϊκής δημοκρατίας. Ο Πεισίστρατος, ένας συγγενής του Σόλωνα, ανέβηκε στην εξουσία το 560 π.Χ. και αποκάλεσε τον εαυτό του τύραννο ή δικτάτορα. Ο Πεισίστρατος διενήργησε μία σειρά από δημόσια έργα μεγάλης κλίμακας. Αναμόρφωσε τα Παναθήναια με στόχο να γίνουν ισάξια με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, εφάρμοσε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα φύτευσης ελαιόδεντρων στην πόλη και κυρίως δυνάμωσε και επέκτεινε τον Αθηναϊκό στόλο.
Ειδικά αυτό το τελευταία κληροδότημα του Πεισίστρατου έδωσε μεγάλη δόξα στην Αθήνα, ωστόσο θεωρήθηκε ως απειλή από τις Ελληνικές πόλεις-κράτη. Ο όχι και τόσο φιλάνθρωπος γιός του, ο Ιππίας, διαδέχθηκε τον Πεισίστρατο και διοίκησε ώς το 510 π.Χ., όταν ο Κλεισθένης, ένα μέλος της αριστοκρατίας, από την φυλή των Αλκμυονιδών και ευεργέτης των Δελφών, ύστερα από μεγάλη εξέγερση κατέλυσε την κυριαρχία του Ιππία. Ο Κλεισθένης καθιέρωσε ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που έκαναν την Αθήνα το πρώτο δημοκρατικό κράτος στην ιστορία και την οδήγησαν στην κλασσική Χρυσή Εποχή.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, όλοι οι πολίτες ήταν ίσοι απέναντι στην κυβέρνηση και η Κυβέρνηση δεν αποτελείτο από την αριστοκρατία, αλλά αποτελούνταν από ανθρώπους όλων των τάξεων. Ο Κλεισθένης διαίρεσε την Αθήνα σε 10 ίσες, αλλά ξεχωριστές, συνοικίες βασισμένες στη γεωγραφική τους θέση, και κάθε περιοχή διόριζε 50 μέλη για να υπηρετούν το νέο νομικό σώμα που είναι γνωστό σαν το Συμβούλιο των Πεντακοσίων.
Από αυτό το νέο συμβούλιο, εκλέγονταν 10 άρχοντες για να ενεργούν σαν το εκτελεστικό όργανο της πόλης. Καινούριες προτάσεις και νόμοι συζητήθηκαν στον Άρειο Πάγο κι ένα νέο συμβούλιο ψηφίστηκε, από το Συμβούλιο των Πεντακοσίων. Ο Κλεισθένης επίσης έθεσε σε εφαρμογή τον "εξοστρακισμό", ένα πρόγραμμα στο οποίο κάθε πολίτης που αποκτούσε πολύ μεγάλη δύναμη θα μπορούσε να εξορισθεί, ύστερα από σχετική ψηφοφορία, για διάστημα 10 ετών. Τα ψηφοδέλτια που χρησιμοποιούνταν στις ψηφοφορίες για την αποστολή πολιτών σε εξορία ήταν θραύσματα πήλινων αγγείων, δηλαδή "όστρακα", όπως ήταν το όνομα τους στα αρχαία Ελληνικά, εξ ου και η έκφραση οστρακισμός.
Όσο η πολιτική μεταρρύθμιση άκμαζε στην Αθήνα, τόσο και η Περσική Αυτοκρατορία άκμαζε στην Μικρά Ασία. Οι Ιωνικές Ελληνικές αποικίες στη Μικρά Ασία, που θεωρούνταν από τους Αθηναίους σαν "ξαδέρφια", στράφηκαν στην Αθήνα για να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες εισβολείς. Η Αθήνα συμφώνησε και έστειλε στρατό να κατακτήσει την Περσική πόλη Σάρδεις, και έτσι εξόργισε τον Δαρείο, τον "Βασιλιά των Βασιλέων" της Περσίας.
Το 490 π.Χ. έγιναν οι δύο πρώτες μεγάλες απόπειρες κατάκτησης της Ελλάδος όταν οι Περσικές δυνάμεις έφτασαν στον Μαραθώνα, περίπου 42 χλμ βορειοανατολικά της Αθήνας, και νικήθηκαν στη στεριά από τους Αθηναίους με επικεφαλής τον Μιλτιάδη. Ένας Αθηναίος στρατιώτης, ο Φειδιππίδης, έτρεξε 42 χλμ από τον Μαραθώνα μέχρι την Αθήνα για να ανακοινώσει τη νίκη. Όταν έφτασε στην πόλη, μοιραία εξαντλημένος, πρόλαβε μόνο να πει "νενικήκαμεν", και ύστερα κατέρρευσε.
Η μάχη του Μαραθώνα αναβιώνεται στη σύγχρονη εποχή προς τιμή του Φειδιππίδη μέσω του Μαραθωνίου δρόμου.
Παρ' όλο που η απειλή της ακμάζουσας Περσικής αυτοκρατορίας μεγάλωνε, η Αθήνα ήταν η μόνη που ήταν πραγματικά προετοιμασμένη για να την αντιμετωπίσει. Ένας από τους αρχηγούς της πόλης εκείνο τον καιρό, ο Θεμιστοκλης, έπεισε τους Αθηναίους πολίτες να επενδύσουν στο να δημιουργηθεί μεγαλύτερος ναυτικός στόλος. Το 480 π.Χ. ο Ξέρξης, γυιός του Δαρείου, επέστρεψε στην Ελλάδα με τον μεγαλύτερο στόλο που υπήρχε στον κόσμο και πολιόρκησε την Αθήνα. Ο Θεμιστοκλής, έχοντας εμπιστοσύνη στα πιό γρήγορα πλοία του, οδήγησε το στόλο του Ξέρξη στα στενά της Σαλαμίνας, έξω από την δυτική ακτή της Αττικής, και περικυκλώνοντας τον Ξέρξη κατάφερε να κερδίσει τις Περσικές δυνάμεις.
Το 478 π.Χ., μετά την ήττα των Περσών, ο Θεμιστοκλής έφτιαξε τείχη σε όλη την Αθήνα προκειμένου να την προστατεύσει από τυχόν επιθέσεις από ξηράς, κυρίως από την αντίζηλο Σπάρτη. Το 477, η Αθήνα κατείχε τον έλεγχο ολόκληρου του Αιγαίου, και ο Θεμιστοκλής ίδρυσε μία συμμαχία που έγινε γνωστή ως η Αθηναϊκή Συμμαχία. Οι Συμμαχία περιλάμβανε περίπου 200 πόλεις-κράτη ενώ η Σπάρτη δεν αποτελούσε μέλος της.
Σαν αποτέλεσμα, ο πλούτος και η δύναμη της Αθήνας μεγάλωνε, η Αθηναϊκή Συμμαχία έγινε Αθηναϊκή αυτοκρατορία, κι έτσι άρχισε η Κλασσική Εποχή στην Ελλάδα. Η Κλασσική Εποχή ήταν η χρυσή εποχή της Αθήνας. Εκείνη την περίοδο οι τέχνες, η φιλοσοφία και οι επιστήμες στην κυριολεξία άνθισαν. Τα μεγαλύτερα μυαλά της εποχής συνέκλιναν εκείνο τον καιρό στην Αθήνα.
Αυτή ήταν η εποχή που η γλυπτική του Φειδία έφερε επανάσταση στην τέχνη, ο Σωκράτης και ο Πλάτωνας δίδαξαν τη φιλοσοφία, ο Ηρόδοτος έγραψε την ιστορία και ο Σοφοκλής, ο Ευρυπίδης και ο Αριστοφάνης έγραψαν τα διαχρονικά έργα τους. Το 479 π.Χ. ήταν η χρονιά που το πρώτο Ελληνικό δράμα παίχτηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα, και ήταν οι Πέρσες του Αισχύλου.
Την Κλασσική Εποχή χτίσθηκε η Ακρόπολη, ο Παρθενώνας, και ο Ναός της Αθηνάς Νίκης, που θεωρήθηκαν τα σπουδαιότερα ανθρώπινα επιτεύγματα στην τέχνη, την αρχιτεκτονική και την πολιτική, έγιναν σύμβολο υπερηφάνειας και μέχρι σήμερα αποτελούν το αποκορύφωμα της σπουδαίας Αθηναϊκής κοινωνίας. Η Ακρόπολη, που χτίσθηκε ύστερα από προτροπή του μεγαλοφυή και δημοφιλούς Περικλή, έγινε το κέντρο της Αθηναϊκής ζωής.
Εκείνη την εποχή, η Αθήνα είχε πληθυσμό περίπου 250.000 κατοίκους και 100.000 σκλάβους. Παρ' όλο που υπήρχε μία ύφεση στις σχέσεις της με τη Σπάρτη, ο Περικλής πίστευε ότι κάποια στιγμή θα ξεσπάσει ξανά εχθρότητα μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων.
Έτσι συνέχισε να οχυρώνει την πόλη, και κατασκεύασε ένα τείχος μήκους 16 χλμ. από την Αθήνα ως τον Πειραιά για να εξασφαλίσει μία γραμμή ανεφοδιασμού σε περίπτωση που δέχονταν επίθεση από τη στεριά. Το γεγονός ότι η Αθήνα συνέχισε να επεκτείνει και να αναβαθμίζει την άμυνά της, προκάλεσε περισσότερο την εχθρότητα των Σπαρτιατών και οι δύο πόλεις οδηγήθηκαν στον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Ο πόλεμος κράτησε 27 χρόνια, με πολλές μεταπτώσεις όσον αφορά στην επικράτηση μεταξύ των δύο πόλεων, και με τελικό αποτέλεσμα την πτώση της Αθήνας και την διάλυση της Αθηναϊκής Συμμαχίας, το 404 π.Χ. Η Σπαρτιάτικη κατοχή κράτησε για περισσότερο από 30 χρόνια. Η Δημοκρατία άνθισε ξανά από τις στάχτες της, ύστερα από την εξέγερση των Αθηναίων εναντίον του τυραννικού Σπαρτιατικού ελέγχου, περίπου το 378 π.Χ., και μαζί αναβίωσε η Αθηναϊκή Συμμαχία.
Όμως αυτή η αναγέννηση της Συμμαχίας υπήρξε πολύ σύντομη καθώς ο Φίλιππος ο Μακεδόνας, από την βόρεια Ελλάδα, κατέκτησε ολόκληρη την Ελλάδα το 338 π.Χ. Ο Αλέξανδρος, γνωστός ως Μέγας Αλέξανδρος και μαθητής του Αριστοτέλη, πήρε την εξουσία το 336 π.Χ. Η Αθήνα συνέχισε να παρακμάζει μέσα στα πλαίσια της "ενωμένης Ελλάδας", υπό την ηγεμονία του Αλέξανδρου και των επιγόνων του τα επόμενα χρόνια. Με τον θάνατο του Αλέξανδρου, το 323 π.Χ., η Κλασσική Εποχή είχε φτάσει στο τέλος της.
Παρ' όλο που η Αθήνα είχε ακόμα τη φήμη της κουλτούρας και του πολιτισμού και αποπειράθηκε να συγκροτήσει πάλι ένα δημοκρατικό πολίτευμα, το 168 π.Χ. παραδόθηκε στους Ρωμαίους αμαχητί. Όμως, όπως λέγεται συχνά, η Ρώμη κατέκτησε την Αθήνα με το σπαθί και η Αθήνα την Ρώμη με το πνεύμα, επειδή η Ελληνική κουλτούρα υπεσκίασε τη Ρωμαϊκή στρατιωτική ισχύ.
Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν την Αθηναϊκή τέχνη και φιλοσοφία σε τέτοιο βαθμό που οικειοποιήθηκαν τους θεούς του Δωδεκάθεου, και τους έκαναν δικούς τους. Η Ρωμαϊκή αριστοκρατία άρχισε να στέλνει τα παιδιά της στην Αθήνα για να μορφωθούν και οι Ρωμαίοι επισκέπτονταν την Αθήνα και την Ελλάδα για να δουν τα μνημεία της Κλασσικής Εποχής, και να ξαναζήσουν τις μέρες της δόξας του Περικλή και των Αθηναίων.
Ο Παυσανίας έγραψε τον πρώτο οδηγό για την Αθήνα. Για 500 χρόνια, λίγο πριν από την αρχή της εποχής του Χριστιανισμού, η Αθήνα υπήρξε αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους Ρωμαίους κυρίαρχους της. Τον 3ο αιώνα μ.Χ. οι Γότθιοι εισέβαλαν στην Ευρώπη και νίκησαν τους Ρωμαίους προκαλώντας έτσι την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Για τα επόμενα 900 χρόνια η Αθήνα παρέμεινε απλά ασήμαντη, σαν ένα μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που είχε πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη.
Το 1204 οι Φράγκοι της 4ης Σταυροφορίας κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη. Η Αθήνα περιήλθε στην κυριαρχία μιας σειράς Φράγκων ηγεμόνων, με πρώτο τον Γκυ ντε λα Ρος, ο οποίος ανακυρήχθηκε Δούκας των Αθηνών. Τον διαδέχθηκαν Καταλανοί, Ναπολιτάνοι και Ενετοί ηγεμόνες. Το 1456 οι Οθωμανοί Τούρκοι εισέβαλαν στην Αθήνα και πήραν τον έλεγχο από τους Σταυροφόρους.
Ύστερα από 400 χρόνια Οθωμανικού ζυγού στην Ελλάδα, η επανάσταση του 1821 σήμανε την ίδρυση ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους, το Μάρτιο του 1829. Το 1834 η πρωτεύουσα της χώρας από το Ναύπλιο μεταφέρθηκε στην Αθήνα, που τότε είχε πληθυσμό λιγότερο από 2.000 μόνιμους κατοίκους.
Ο Όθωνας της Βαυαρίας, ο πρώτος βασιλιάς του νέου Βασίλειου της Ελλάδας, έφερε μαζί του Βαυαρούς αρχιτέκτονες για να δημιουργήσουν μια νέα Ευρωπαϊκή πόλη στα ερείπια της αρχαίας πόλης. Μέχρι το 1860 ο πληθυσμός της Αθήνας είχε φτάσει τους 60.000 κατοίκους. Ύστερα από μία λαϊκή εξέγερση εναντίον της αυταρχικής του διακυβέρνησης, ο Όθωνας εκθρονίστηκε και ο Πρίγκηπας Γεώργιος, ο γιος του Βασιλιά της Δανίας, ανέβηκε στο θρόνο σαν βασιλιάς Γεώργιος Α’.
Το 1864 η Εθνοσυνέλευση ψήφισε συνταγματική μοναρχία στην Ελλάδα. Ένας μεγάλος αριθμός από συγκρούσεις όπως οι Βαλκανικοί και οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι, άφησαν τα σημάδια τους στη Αθήνα, άλλες φορές προς το καλύτερο κι άλλες προς το χειρότερο, με την Ελλάδα συχνά να βρίσκεται υπό τον έλεγχο άλλων κρατών.
Σήμερα η Ελλάδα έχει δημοκρατικά εκλεγμένο κοινοβούλιο και η κατάμεστη μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας έχει πληθυσμό άνω των 4 εκατομμυρίων, μαζί με τα προάστεια που επεκτείνονται και περιλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της Αττικής.
